Blog SMPN Cidahu

Di Statsiun Cirebon

osolihin — Fri, 11 Sep 2009 17:04:35 +0000

diri nangling na waktu simpe

basa kareta leupas tina rel sawangan

ajeun meuraykeun imut

dina gerbong-gerbong kanyaah

waktu beuki mirorot

basa kareta leupas tina relna,

anjeun meuraykeun lamunan

sabab cimata kabawa caah

kareta beuki jauh tina relna

statsiun beuki simpe.

***

Cirebon,1995

puisi ieu dicandak ti dieu

Cenah

osolihin — Fri, 11 Sep 2009 12:28:19 +0000

-keur Miarti di Cirebon

cenah mangsa lawas anjeun teu pernah

nyangreud kamelang,

najan diri cangcaya dina ligar mangsa,

cenah anjeun moal jalir

sabab malati mekar sagagang

buktina ajeun kokojayan

dina sagara jangji

cenah anjeun mikamelang

buktina anjeun ngajauhan.

***

Cirebon, 1995

Puisi ieu dicandak ti dieu

Domba

osolihin — Fri, 11 Sep 2009 04:05:47 +0000

Jang Udin, Mahasiswa Peternakan tingkat akhir keur jalan-jalan, kabeneran panggih jeung tukang ngangon domba bari dibarengan ku reueus, Jang Udin nanya:

“Mang, kenging naros teu?”

“Mangga aya peryogi naon aden?” cek tukang ngangon

“Eta domba meni sarehat kitu, dipasihan parab naon mang?”

“Anu mana den? Anu hideung anu bodas?” tukang ngangon malik nanya.

“Mmm anu hideung heula lah……..” Udin bari nunjuk.

Ooh pami nu hideung mah parabna jukut baseuh”

“Ooohh….pami anu bodas?”

“Sami nu bodas oge!” jawabna

“Hmmm…. kuateun leumpang sabaraha kilo meter unggal dintenna, mang?” Udin nanya deui.

“Anu mana den? Anu hideung anu bodas?” jawabna

“Mmm anu hideung heula lah……..”

“Anu hideung mah 4 kilo meter!”

“Ooohh….pami anu bodas?”

“Sami nu bodas oge!”

Jang Udin mimiti keuheul, terus nanya deui, “Sabaraha kilo hasil tina buluna unggal taun mang?” Udin nanya bari rada muncereng.

“Anu mana den? Anu hideung anu bodas?”

Udin (bari rada ambeuk): “Mmm anu hideung heula lah……..”

“Anu hideung mah 10 kilo unggal taunna!”

“Ooohh….pami anu bodas?”

“Sami nu bodas oge!”

Geus teu kuat nahan emosi, Jang Udin mimiti ngambeuk: “Ari ente kunaon sok ngabeda-bedakeun jawaban? Domba bodas, domba hideung, padahal jawabanna sarua!”

“Oh.. numawi kieu den, upami anu hideung mah kaleresan abdi anu gaduhna”

“Oh kitu, aduh! Hapunten atuh mang! Hapunten! Panyanten teh! Na upami nu bodas nu saha kitu?”

“Sami nu bodas oge!”

[/source]

Tutup ku kecap “Me Too”

osolihin — Fri, 11 Sep 2009 04:00:22 +0000

Hiji poé, Perdana Menteri Koizumi ti Jepang arék manggihan Bill Clinton (waktu masih kénéh jadi persidén USA). Kulantaran Koizumi téh bahasa Inggris-na payah, manéhna nyalukan penerjemah. Manehna ménta pitunjuk kalimat-kalimat péndék anu biasa dikecapkeun waktu upacara penyambutan.

Ceuk penerjemah, “Sateuacana jabat tangan, ucapkeun baé “how are you?” Waktu Clinton ngabales ku ucapan “I am fine”, Bapak ungguk waé saolah-olah ngarti; teras Bapak nyambung ku kalimat ”Me too”. Tos kitu mah giliran abdi anu neraskeun ngurus perjangjian bilateralna mah”.

Pondok carita, Koizuma nepi di gedung putih. Bill Clinton geus nunggu ku upacara kanagaraan.

Kizumi: “Who are you?” (Maksudna mah “how are you”, tapi salah kulantaran rada gugup)

Bill Clinton (rada kagét): “I am Hillary’s husband”

Koizumu : “Me too…”

Bill clinton : ???!!!!?????!!!!

[/source]